ประจำเดือนมามากผิดปกติ: สัญญาณเตือนและเมื่อไหร่ควรพบแพทย์

ข้อมูลจาก NHS ระบุว่า ประจำเดือนจะถือว่ามามากผิดปกติหากต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยทุก 1 ถึง 2 ชั่วโมง ต้องใช้ผ้าอนามัยสองชิ้นร่วมกัน เลือดออกนานกว่า 7 วัน หรือมีลิ่มเลือดขนาดใหญ่กว่า 2.5 เซนติเมตร แม้เลือดออกมากอาจเป็นเรื่องปกติในบางคน แต่หากรบกวนการใช้ชีวิตประจำวัน ควรปรึกษาแพทย์

วิธีสังเกตว่าประจำเดือนมามากเกินไปหรือไม่

ตามข้อมูลของสำนักงานบริการสุขภาพแห่งชาติแห่งสหราชอาณาจักร (NHS) ในช่วงที่มีประจำเดือน ผู้หญิงทั่วไปจะสูญเสียเลือดประมาณ 20 ถึง 90 มิลลิลิตร (ประมาณ 1 ถึง 5 ช้อนโต๊ะ) แม้ว่าผู้หญิงบางคนอาจมีเลือดออกมากกว่านี้ก็ตาม โดยปกติแล้วเลือดประจำเดือนมักจะออกมากที่สุดในช่วง 2 วันแรก และการมีประจำเดือนแต่ละรอบมักกินเวลาประมาณ 2 ถึง 7 วัน

ข้อมูลจาก NHS ชี้ว่า คุณอาจเข้าข่ายภาวะประจำเดือนมามากผิดปกติหากมีอาการดังต่อไปนี้:

คุณจำเป็นต้องเปลี่ยนผ้าอนามัยหรือผ้าอนามัยแบบสอดทุกๆ 1 ถึง 2 ชั่วโมง หรือต้องเทถ้วยอนามัยบ่อยกว่าคำแนะนำปกติ
คุณต้องใช้ผลิตภัณฑ์สุขอนามัยสองชิ้นร่วมกันพร้อมกัน (เช่น ใช้ผ้าอนามัยแบบสอดควบคู่กับผ้าอนามัยแบบแผ่น)
เลือดประจำเดือนของคุณออกติดต่อกันยาวนานเกินกว่า 7 วัน
คุณขับลิ่มเลือดที่มีขนาดใหญ่กว่าประมาณ 2.5 เซนติเมตรออกมา
เลือดประจำเดือนซึมเปื้อนทะลุออกมายังเสื้อผ้าหรือผ้าปูที่นอน
คุณต้องงดทำกิจกรรมประจำวัน เช่น การออกกำลังกาย หรือต้องหยุดงานเนื่องจากประจำเดือนมามาก
คุณรู้สึกเหนื่อยล้า อ่อนเพลียผิดปกติ หรือหายใจไม่อิ่มอยู่บ่อยครั้ง

เพื่อทำความเข้าใจระยะเวลาที่ประจำเดือนมาตามปกติ สามารถอ่านคู่มือของเราได้ที่ ประจำเดือนมากี่วันถึงปกติ

สาเหตุที่ทำให้ประจำเดือนมามากผิดปกติ

ตามข้อมูลของ NHS การมีประจำเดือนมามากอาจเป็นเพียงลักษณะปกติทางร่างกายของคุณเอง ปริมาณเลือดประจำเดือนมักจะออกมากกว่าปกติในช่วงที่เพิ่งเริ่มมีประจำเดือนครั้งแรก หลังการตั้งครรภ์ และเมื่อคุณกำลังเข้าสู่วัยใกล้หมดประจำเดือน

ในบางครั้ง การที่ประจำเดือนมามากอาจเกิดจากภาวะทางการแพทย์ที่เป็นอยู่เดิม:

ภาวะที่มีผลต่อมดลูกหรือรังไข่ เช่น กลุ่มอาการถุงน้ำจำนวนมากในรังไข่ (PCOS) เนื้องอกมดลูก เยื่อบุโพรงมดลูกเจริญผิดที่ ภาวะต่อมมดลูกโต และโรคอุ้งเชิงกรานอักเสบ (PID)
ความผิดปกติของการแข็งตัวของเลือด เช่น โรควอนวิลลิแบรนด์ (Von Willebrand disease)
ยาและการรักษาทางการแพทย์บางชนิด รวมถึงยาต้านการแข็งตัวของเลือดและยาเคมีบำบัด

NHS ระบุว่า ในกรณีที่พบได้ยาก การมีเลือดประจำเดือนออกมากอาจเป็นสัญญาณเตือนของมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกได้ สำหรับเนื้องอกมดลูกนั้นเป็นเนื้องอกชนิดที่ไม่ใช่มะเร็งซึ่งพบได้บ่อยมากและมักไม่แสดงอาการ แต่หากมีอาการเกิดขึ้น ประจำเดือนมามากหรือปวดประจำเดือนรุนแรงมักเป็นหนึ่งในอาการที่พบได้บ่อยที่สุด

สามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาการอ่อนเพลียที่สัมพันธ์กับรอบเดือนได้ใน ทำไมถึงรู้สึกเหนื่อยล้าช่วงมีประจำเดือน

ประจำเดือนมามากทำให้เกิดอาการอ่อนเพลียได้หรือไม่

สามารถทำให้เกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน NHS ชี้ให้เห็นว่าภาวะประจำเดือนมามากผิดปกติเป็นหนึ่งในสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก เมื่อปริมาณธาตุเหล็กสะสมในร่างกายลดลง จะส่งผลให้เกิดอาการต่างๆ เช่น รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างรุนแรงและขาดพลังงาน หายใจหอบเหนื่อย ใจสั่น ผิวซีดอย่างเห็นได้ชัด และปวดศีรษะเรื้อรัง หากคุณสงสัยว่าตนเองอาจมีภาวะโลหิตจางจากการขาดธาตุเหล็ก NHS แนะนำให้ไปพบแพทย์ ซึ่งโดยทั่วไปจะทำการตรวจระดับความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด (CBC) ให้แก่คุณ

การรักษาทางการแพทย์ที่แพทย์สามารถช่วยได้

ตามข้อมูลของ NHS ประจำเดือนที่มามากไม่จำเป็นต้องได้รับการรักษาทางการแพทย์เสมอไป แต่หากอาการดังกล่าวรบกวนคุณภาพชีวิตประจำวันของคุณ ปัจจุบันมีแนวทางการรักษาที่มีประสิทธิภาพมากมาย เมื่ออธิบายปริมาณประจำเดือนให้แพทย์ฟัง ควรบอกให้ชัดเจนว่าคุณต้องเปลี่ยนผ้าอนามัย ผ้าอนามัยแบบสอด หรือกางเกงอนามัยบ่อยเพียงใด แพทย์อาจทำการตรวจร่างกาย สั่งตรวจเลือด หรือนัดตรวจอัลตราซาวนด์เพื่อหาสาเหตุที่แน่ชัด

ทางเลือกในการรักษาที่ระบุโดย NHS ได้แก่ การใช้วิธีคุมกำเนิดด้วยฮอร์โมน เช่น ห่วงอนามัยคุมกำเนิดชนิดปล่อยฮอร์โมน (IUS) หรือยาคุมกำเนิดชนิดฮอร์โมนรวม การใช้ยาที่ช่วยลดปริมาณการไหลของเลือด และยาบรรเทาอาการปวดตามใบสั่งแพทย์ หากการรักษาเบื้องต้นไม่ได้ผล หรือสงสัยว่ามีภาวะโรคแอบแฝง แพทย์สามารถส่งตัวคุณไปรับการตรวจวินิจฉัยเพิ่มเติมหรือพบสูตินรีแพทย์เฉพาะทาง คุณและแพทย์จะร่วมกันกำหนดแนวทางที่ดีที่สุด

เก็บบันทึกปฏิทินรอบเดือนของคุณไว้ใน yuuvii

แตะหนึ่งครั้งเมื่อรอบเดือนมา การประมาณการครั้งต่อไป อาการ และอารมณ์จะรวมอยู่ในที่เดียว ข้อมูลจะอยู่บนโทรศัพท์ของคุณ

เตรียมพบกันเร็วๆ นี้บน AndroidAndroid

สแกนด้วยกล้องโทรศัพท์เพื่อเปิด App Store

เมื่อไหร่ควรพบแพทย์

NHS แนะนำให้ปรึกษาแพทย์หากคุณพบอาการดังนี้:

ประจำเดือนที่มามากส่งผลกระทบและรบกวนคุณภาพชีวิตประจำวันของคุณ
คุณมีประจำเดือนมามากติดต่อกันหลายรอบเดือน
คุณมีอาการปวดท้องน้อยหรือปวดอุ้งเชิงกรานอย่างรุนแรงในระหว่างมีประจำเดือน
มีเลือดออกกะปริบกะปรอยระหว่างรอบเดือน หรือมีเลือดออกหลังการมีเพศสัมพันธ์
ประจำเดือนมามากร่วมกับมีอาการเจ็บปวดขณะปัสสาวะ ขณะขับถ่าย หรือขณะมีเพศสัมพันธ์

NHS ยังแนะนำให้ปรึกษาแพทย์หากคุณกำลังเข้าสู่วัยใกล้หมดประจำเดือนแล้วพบว่าเลือดประจำเดือนออกมากผิดปกติกว่าเดิม หรือหากมีเลือดออกทางช่องคลอดหลังจากที่ประจำเดือนขาดหายไปครบ 12 เดือนติดต่อกันแล้ว

หากคุณกำลังตั้งครรภ์และมีเลือดออกมากจนชุ่มผ้าอนามัยภายในเวลาอันรวดเร็ว มีอาการปวดท้องรุนแรง ปวดปลายไหล่ หรือรู้สึกหน้ามืดเป็นลม ให้โทรติดต่อสายด่วนฉุกเฉินทันที

ไม่ว่าคุณจะตั้งครรภ์หรือไม่ก็ตาม ควรรีบไปรับการรักษาทางการแพทย์ฉุกเฉินทันทีหากคุณมีเลือดออกชุ่มผ้าอนามัยหรือผ้าอนามัยแบบสอดทุกๆ หนึ่งชั่วโมงติดต่อกันหลายชั่วโมง หรือหากมีเลือดออกมากร่วมกับอาการเวียนศีรษะ หน้ามืด หายใจไม่อิ่ม หรือเจ็บแน่นหน้าอก ในประเทศไทยโทรสายด่วนการแพทย์ฉุกเฉิน 1669 (หรือ 191)

ประจำเดือน

วันที่มีประจำเดือน อาการ และความยาวรอบเดือน รวมไว้ในปฏิทินส่วนตัวที่เป็นความลับ

บันทึกประจำวัน อารมณ์ รอบเดือน และการติดตามต่าง ๆ รวมถึงจำนวนก้าวที่บันทึกไว้ จะเก็บอยู่ในอุปกรณ์ของคุณ เมื่อบริการสำรองข้อมูลบัญชีพร้อมใช้งานและคุณเข้าสู่ระบบ แอปจะส่งสำเนาที่เข้ารหัสไปยังเซิร์ฟเวอร์ของเราด้วย เพื่อกู้คืนและรวมบันทึกของคุณ

การประมาณการไม่ได้มีไว้เพื่อการคุมกำเนิด yuuvii ไม่ใช่อุปกรณ์ทางการแพทย์และไม่ได้มีไว้เพื่อวินิจฉัยโรค

คำถามที่พบบ่อย

ประจำเดือนมามากถือเป็นเรื่องปกติหรือไม่

ตามข้อมูลของ NHS ผู้หญิงจำนวนมากมีประจำเดือนมามาก และอาจเป็นลักษณะร่างกายตามปกติของคุณ อย่างไรก็ตาม หากปริมาณเลือดที่ออกรบกวนชีวิตประจำวัน การรักษาทางการแพทย์สามารถช่วยลดปริมาณการไหลของเลือดลงได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ลิ่มเลือดประจำเดือนแบบใดที่ควรระวัง

NHS ระบุว่าลิ่มเลือดที่มีขนาดใหญ่กว่าประมาณ 2.5 เซนติเมตร (ประมาณเหรียญสิบบาท) ถือเป็นสัญญาณของภาวะประจำเดือนมามาก หากคุณมีลิ่มเลือดขนาดใหญ่เช่นนี้ ควรแจ้งให้แพทย์ทราบโดยตรง

ประจำเดือนมามากควรไปพบแพทย์แผนกใด

เริ่มต้นด้วยการไปพบแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปหรือแพทย์ประจำตัวของคุณ หากการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือการรักษาเบื้องต้นยังไม่ได้ผล แพทย์สามารถส่งตัวคุณต่อไปยังสูตินรีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อตรวจวินิจฉัยอย่างละเอียดต่อไป

แหล่งที่มา