วิธีจดบันทึกอาการปวดหลัง แบบฟอร์มและแนวทางทางการแพทย์

การจดบันทึกอาการปวดควรทำเป็นประจำทุกวันโดยใช้มาตรวัดคงที่ 0 สำหรับไม่ปวดเลย และ 10 สำหรับปวดมากที่สุด ระบุจุดที่ปวด เวลาที่เริ่ม และสิ่งที่ช่วยบรรเทาหรือทำให้อาการแย่ลง สถาบันผู้สูงอายุแห่งชาติสหรัฐฯ (NIA) ระบุว่าการจดบันทึกช่วยให้แพทย์เข้าใจรูปแบบอาการและวางแผนการรักษาได้อย่างถูกต้อง

ทำไมจึงควรจดบันทึกอาการปวด

ตามข้อมูลจากสถาบันผู้สูงอายุแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (NIA) คนจำนวนมากพบว่าเป็นเรื่องยากที่จะอธิบายรายละเอียดความเจ็บปวดได้อย่างแม่นยำจากความทรงจำเพียงอย่างเดียว แพทย์หรือพยาบาลอาจขอให้คุณให้คะแนนความเจ็บปวดในระดับ 0 ถึง 10 หรือสอบถามว่าอาการปวดของคุณอยู่ในระดับเล็กน้อย ปานกลาง หรือรุนแรง การจดบันทึกอาการปวดจึงเป็นวิธีปฏิบัติที่ช่วยบันทึกรายละเอียดเหล่านี้ลงบนกระดาษหรือสมาร์ตโฟน แทนที่จะต้องพึ่งพาความทรงจำระหว่างการเข้าพบแพทย์ที่มีเวลาจำกัด

ตามข้อมูลจากบริการสุขภาพแห่งชาติสหราชอาณาจักร (NHS) เมื่ออาการปวดยังคงอยู่นานเกินกว่า 12 สัปดาห์ แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปจะเป็นด่านแรกในการประเมินอาการ ในระหว่างการตรวจ แพทย์อาจซักประวัติความเป็นมาของอาการ ตรวจหาสาเหตุที่อาจซ่อนอยู่ และวัดระดับความรุนแรงของอาการปวด นอกจากนี้ แพทย์อาจสอบถามว่าอาการปวดส่งผลกระทบต่อกิจวัตรประจำวัน การทำงาน และการนอนหลับของคุณอย่างไร การมีบันทึกที่สม่ำเสมอตลอดหลายสัปดาห์จะช่วยให้คุณตอบคำถามเพื่อการวินิจฉัยเหล่านี้ด้วยข้อมูลที่เป็นรูปธรรม

แผนกกิจกรรมบำบัดที่มูลนิธิโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ (Cambridge University Hospitals NHS Foundation Trust) ได้พัฒนาคู่มือบันทึกกิจกรรมสำหรับผู้ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับอาการปวด โดยได้สรุปวัตถุประสงค์หลักของการบันทึกไว้ 3 ประการ:

• ทำความเข้าใจว่าคุณใช้เวลาในแต่ละวันอย่างไร
• มองเห็นรูปแบบความสัมพันธ์ในกิจกรรมและภารกิจประจำวันของคุณ
• สังเกตว่าการเคลื่อนไหว การพักผ่อน และกิจวัตรประจำวันส่งผลโดยตรงต่อระดับความเจ็บปวดของคุณอย่างไร

วิธีจดบันทึกอาการปวดในแต่ละวัน

1. ใช้มาตรวัดระดับเดียวกันทุกวัน ในมาตรวัดมาตรฐานที่ระบุโดย NIA ระดับ 0 หมายถึงไม่มีอาการปวดเลย ในขณะที่ระดับ 10 หมายถึงอาการปวดรุนแรงที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้ คุณสามารถใช้คำอธิบาย เช่น เล็กน้อย ปานกลาง และรุนแรง ควบคู่กันไปได้ ข้อกำหนดสำคัญคือต้องใช้ระบบการให้คะแนนแบบเดิมในทุกบันทึก
2. ระบุตำแหน่งที่ปวดอย่างแน่ชัด NIA ระบุว่านี่คือคำถามพื้นฐานที่สำคัญที่สุด: ปวดที่จุดใด ระบุบริเวณร่างกายอย่างชัดเจน เช่น หลังส่วนล่าง คอ ไหล่ สะโพก หรือหัวเข่า ในทุกบันทึก
3. จดบันทึกช่วงเวลาและเวลาที่เริ่มปวด อาการปวดมักเกิดขึ้นในตอนเช้า ปวดมากที่สุดในตอนเย็น หรือเกิดขึ้นหลังรับประทานอาหารหรือไม่ อาการปวดมาๆ หายๆ เป็นระลอก หรือปวดต่อเนื่องตลอดเวลา NIA ชี้ว่าช่วงเวลาเป็นเบาะแสสำคัญในการวินิจฉัยโรค
4. อธิบายลักษณะของความรู้สึกเจ็บปวด ความเจ็บปวดอาจมีลักษณะแปลบๆ ตื้อๆ ปวดเมื่อย แสบร้อน ปวดตุบๆ หรือปวดร้าวแล่นผ่าน NIA แนะนำให้เขียนคำอธิบายใดๆ ก็ตามที่ผุดขึ้นมาในใจ พร้อมระบุความรู้สึกที่เกิดขึ้นร่วมด้วย เช่น อาการตึง อาการชา หรือความรู้สึกเสียวแปลบ
5. บันทึกกิจกรรมที่คุณกำลังทำในเวลานั้น คู่มือของเคมบริดจ์แนะนำให้คุณจดบันทึกสิ่งที่คุณกำลังทำเมื่ออาการปวดเพิ่มระดับขึ้น รวมถึงระบุว่าคุณกำลังนั่ง ยืน ยกของ หรือเดิน นอกจากนี้ยังสามารถระบุสภาวะทางอารมณ์หรือระดับความเครียดร่วมด้วยได้
6. จดสิ่งที่ช่วยบรรเทาอาการ NIA ยกตัวอย่างในทางปฏิบัติ: การอาบน้ำอุ่นหรือการประคบเย็นช่วยได้หรือไม่ การเปลี่ยนท่าจากการนอนราบมาเป็นการนั่งตัวตรงช่วยลดแรงกดทับหรือไม่ จดบันทึกยาสามัญประจำบ้านที่ใช้ การยืดเหยียด หรือการหยุดพักที่คุณได้ลองทำ และบันทึกว่าสิ่งเหล่านั้นช่วยได้จริงหรือไม่

คู่มือของ NHS เคมบริดจ์ยังแนะนำให้เพิ่มการสังเกตการนอนหลับลงในบันทึกประจำวันด้วย โดยจดเวลาที่คุณเข้านอน เวลาที่คุณตื่นนอน จำนวนครั้งที่คุณตื่นขึ้นกลางดึก และความรู้สึกสดชื่นเมื่อตื่นนอนในตอนเช้า

สิ่งที่ควรเขียนลงในบันทึกอาการปวด

ตารางต่อไปนี้แสดงหมวดหมู่ข้อมูลสำคัญที่แนะนำโดยแหล่งข้อมูลทางคลินิก พร้อมตัวอย่างบันทึกจริงหนึ่งรายการ คุณสามารถนำคอลัมน์เหล่านี้ไปปรับใช้ให้เข้ากับกิจวัตรส่วนตัวของคุณได้

ในโปรแกรมทางคลินิกของเคมบริดจ์ ผู้ป่วยจะกรอกบันทึกกิจกรรมสำหรับทุกชั่วโมงที่ตื่นอยู่ตลอดระยะเวลา 1 สัปดาห์เต็ม แต่หากการบันทึกทุกชั่วโมงทำให้รู้สึกเหนื่อยล้าหรือยุ่งยากเกินไป การเริ่มต้นด้วยการบันทึกวันละ 1 ถึง 2 ครั้งอย่างสม่ำเสมอก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่มีประสิทธิภาพอย่างยิ่ง

วิธีอ่านและวิเคราะห์บันทึกอาการปวดของคุณ

เมื่อคุณสะสมบันทึกติดต่อกันได้หลายวัน ให้ทบทวนบันทึกเหล่านั้นเพื่อค้นหารูปแบบและสิ่งกระตุ้นที่เกิดขึ้นซ้ำๆ อาการปวดของคุณเพิ่มขึ้นในเวลาที่คาดเดาได้หรือไม่ อาการกำเริบขึ้นหลังจากทำงานบ้านบางอย่าง การนั่งทำงานที่โต๊ะ หรือการออกแรงทางกายภาพหรือไม่ คู่มือของเคมบริดจ์ใช้บันทึกนี้เพื่อช่วยให้ทั้งผู้ป่วยและบุคลากรทางการแพทย์มองเห็นว่าอาการปวดแปรผันอย่างไรเมื่อสัมพันธ์กับกิจกรรม อารมณ์ ช่วงเวลาของวัน และวิธีการบรรเทาอาการ

นำบันทึกที่สมบูรณ์ของคุณติดตัวไปด้วยเมื่อไปพบแพทย์ในครั้งถัดไป โดยคู่มือของเคมบริดจ์แนะนำให้ผู้ป่วยแบ่งปันข้อมูลเหล่านี้ในระหว่างการติดตามผลการรักษา

ข้อมูลจาก NIA ระบุว่า อาการปวดที่คงอยู่นานตั้งแต่ 3 เดือนขึ้นไปจะจัดว่าเป็นอาการปวดเรื้อรัง (chronic pain) ส่วนอาการปวดที่มีระยะเวลาสั้นกว่านั้นจะถือว่าเป็นอาการปวดเฉียบพลัน (acute pain) ซึ่งมักเกิดขึ้นกะทันหันหลังการบาดเจ็บหรือเจ็บป่วย และจะค่อยๆ ทุเลาลงเมื่อร่างกายได้รับการฟื้นฟู บันทึกของคุณจะทำหน้าที่เป็นหลักฐานที่ชัดเจนเกี่ยวกับระยะเวลาของอาการ

ความเจ็บปวด

ความเจ็บปวด

ฟีเจอร์ติดตามนี้ยังไม่พร้อมใช้งานใน yuuvii 2.0.1 คุณสามารถอ่านบทความเกี่ยวกับหัวข้อนี้ได้ที่นี่

เมื่อไหร่ควรไปพบแพทย์

NIA เน้นย้ำว่าการปรึกษาแพทย์มีความจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับอาการปวดที่เกิดขึ้นใหม่หรือไม่สามารถอธิบายสาเหตุได้ และ NHS แนะนำให้ไปพบแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปเมื่อใดก็ตามที่อาการยังคงอยู่นานเกินกว่า 12 สัปดาห์

ในกรณีของอาการปวดหลัง NHS แนะนำให้ขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ฉุกเฉินทันทีหากคุณพบสัญญาณเตือนอันตรายต่อไปนี้ โดยโทรสายด่วนการแพทย์ฉุกเฉิน 1669 (หรือ 191):

• มีอาการปวด รู้สึกเสียวแปลบ อ่อนแรง หรือชาที่ลามลงมายังขาทั้งสองข้าง
• สูญเสียความรู้สึกหรือมีอาการชาบริเวณรอบอวัยวะเพศ ก้น หรือบริเวณหว่างขา
• มีการเปลี่ยนแปลงกะทันหันของการขับถ่าย เช่น ปัสสาวะลำบาก หรือกลั้นปัสสาวะและอุจจาระไม่ได้
• มีอาการเจ็บแน่นหน้าอกเกิดขึ้นร่วมกับอาการปวดหลังอย่างรุนแรง
• อาการปวดหลังเริ่มต้นขึ้นหลังจากเกิดอุบัติเหตุรุนแรง เช่น อุบัติเหตุทางรถยนต์หรือการตกจากที่สูง

ตามข้อมูลจาก NHS อาการปวดหลังที่เริ่มต้นขึ้นอย่างเฉียบพลันและรุนแรง หรือมีอาการทรุดลงอย่างรวดเร็ว จำเป็นต้องได้รับการตรวจประเมินโดยแพทย์ทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีไข้ หนาวสั่น เหงื่อออกตอนกลางคืน หรือน้ำหนักตัวลดลงโดยไม่ทราบสาเหตุร่วมด้วย

สำหรับอาการปวดเข่า NHS แนะนำให้ปรึกษาบุคลากรทางการแพทย์ทันทีหากหัวเข่าของคุณมีอาการปวดรุนแรงอย่างมาก ไม่สามารถลงน้ำหนักได้ มีอาการบวมเป่ง หรือมีรูปร่างผิดรูปอย่างเห็นได้ชัด หัวเข่าที่มีอาการล็อก ขยับไม่ได้ ทรุดลง หรือมีเสียงลั่นพร้อมความเจ็บปวดก็จำเป็นต้องได้รับการตรวจประเมินเช่นกัน นอกจากนี้ ข้อต่อที่บวม แดง ร้อน ร่วมกับมีไข้สูง อาจบ่งชี้ถึงการติดเชื้อรุนแรงในข้อต่อซึ่งต้องได้รับการรักษาฉุกเฉินทันที

คำถามที่พบบ่อย

บันทึกอาการปวดคืออะไร

บันทึกอาการปวดคือการจดบันทึกประจำวันเพื่อติดตามความรุนแรงของอาการ ตำแหน่งทางกายวิภาค เวลาที่เริ่มมีอาการ และวิธีปฏิบัติที่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวด คุณสามารถบันทึกในสมุดจด เอกสารดิจิทัล หรือแอปพลิเคชันสุขภาพโดยเฉพาะ ข้อมูลจาก NIA ระบุว่าแพทย์มักขอข้อมูลบันทึกเหล่านี้เพื่อประกอบการตัดสินใจในการวินิจฉัยและวางแผนการรักษา

สามารถใช้บันทึกสำหรับอาการไมเกรนหรือปวดหัวได้หรือไม่

ความเจ็บปวด

ฟีเจอร์ติดตามนี้ยังไม่พร้อมใช้งานใน yuuvii 2.0.1 คุณสามารถอ่านบทความเกี่ยวกับหัวข้อนี้ได้ที่นี่

แหล่งที่มา

• National Institute on Aging (NIH): Pain: You Can Get Help
• NHS: How to get NHS help for your pain
• Cambridge University Hospitals NHS: Occupational Therapy, Activity Diary guidance
• NHS: Back pain
• NHS: Knee pain
• NHS: Migraine